#nandini

42 posts
  • shrihari_nandini 57w

    #mahalakshmi #narayana #shrihari #nandini #forever #rules #opulence #illusions

    ||श्रीहरि||
    A Major Theft
    - Bhavya Gogia

    Who made the rules my Father?
    And why did you let'em implement?
    Why are you so cruel Oh Father?
    You used to be my sole opulence!
    Who is someone to say,
    That I don't belong to you,
    Who are they to crush my belief
    Who gave them the authority if not you!
    Karma Bhumi is this world
    That's what you chose to call,
    And strung us in the web
    You made the rules for all,
    You made us all unpaid servants
    By showing your mercy first hand
    You left us in debt which can't be paid
    And no option for reprimand
    Why Oh Father, you call yourself 'Great'
    If you leave us with nothing but hope
    That one time you're ours then not
    We dont own you cause you're the God
    And don't you smile, you cunning mind
    I won't heed to ill refutations you give
    Or your devotees or whatever whoever
    Cause I am tired of being just submissive
    Nobody heard what I had to say
    Just clinging to the hopes, I'll be alright
    Oh no what you ignored all along
    Was in real, my actual sight!
    Yes I dont care to worship you,
    Yes I dont heed to do any thing,
    But I knew I adored you, I knew
    I loved you with my everything!
    Why is it, who made it so,
    I hate that love, if that's how it's defined,
    To suffer immensely is never love
    All rules of bliss, its you who defied
    I am dead from heart which sang about you
    My spirits cling to last bits of hope
    Love is not a half way road,
    Dont come to me, if you've to be God
    I was clear then, and am clear now
    Mistreated perhaps by my own foes
    But all I wanted was my Father, his love
    Never all of your opulent fancy shows!
    ©shrihari_nandini

    On 11th November, 2017, I got the best gift of my life. But its stolen from me now.. I got the gift of innocent love. Well, not ordinary though, love of God. (Though it never qualified as love, I choose to call it love for now)
    But as I say, it wasn't ordinary, it was so much more, my personal attachment to him, I never knew came to be of social importance.
    Everyone praised me for devotion, they do so till now.. But I was never a devotee..
    I tried my best to follow all the rules, be a devotee, do what not, think what not. But all this just stifled me.
    And one day, in the blind chase of becoming a 'good devotee' I lost my past innocent self.
    You can see from my old poems and recent ones.. How I tried to incorporate the rules in me. How I tried to make my Father as the King of Universes.
    How the one reciprocating my childish acts became a Supreme Personality refered to as 'Sir'.
    Well, I've come a long way. And I am in no way posting myself superior to all the genuine rules abiding devotees.
    All I ever want is, my innocence back, and that's why I am leaving all thoughts of being good and perfect.
    I'll be what I am and I'll see God as I saw before even if that makes me the worst sinner of all times.
    Thank You for reading..

    Yours truly
    ShriHari Nandini

    In the picture- All I ever wanted- my mother & father ❤️

    Read More

    A Major Theft

    - ShriHari Nandini

  • yours_fortune 77w

    _____ ❤️❤️ NANDINI ❤️❤️ ______

    Nandini name means bestower of joy, ganga, bringer of joy, one who brings joy, a delightful goddess, goddess Durga. Her lucky number is 4. Nandini she is someone who is gifted with beauty and brain. She is a blessed with happiness and gives happiness to everyone around. She has a versatile personality. They are domineering and pushy. They are self centred, arrogant, restless and are creative. They are even great influencer and speaker. Often represent themselves, physically strong, sharp and strong headed.

    N :- Nothing ventured, nothing gained
    A :- Art is long, life is short
    N :- Nothing succeeds like success
    D :- Daring enough to speak the truth
    I :- It takes a step to create a story
    N :- Never say no to challenges
    I :- Innovative and creative

    Advice :- Nandini a girl full of life, love and happiness. A cheerful and independent girl with a daring personality. But usually their endearing personality, and good sense of food and dress makes many people feel jealous of them. You are suggested to be alert with those people.
    ©yours_fortune

  • shrihari_nandini 90w

    #MahaLakshmi #Narayana #Ananta #Sheshnaag #mylordvishnu #ShriHari #Nandini #Raam #Ram #Govinda #Govind #Krishna #Krishn #Hari #Lakshmi #Vishnu #love #Lord #life #name #ShriHari_Nandini #when #will #that #Sweet #day #come

    ||श्रीहरि||
    ShriHari Nandini
    By Bhavya Gogia

    When will that sweet day come?
    When my eyes shall see Lakshmi
    Along with her Lord seated on the throne
    Of Ananta, and the trio watching
    Very eagerly and sweetly
    At me who shall be their daughter
    And the one providing them pleasure
    Being ShriHari Nandini, the one serving them
    Such that their joy remains without measure
    When will that sweet day come?
    When I shall be their dear child
    And eat in a funny way, the sweets
    Just to make them smile
    When they will caress me,
    I shall speak in a slow tone
    And in an unclear method
    Carefully misspelling the words
    Just to see their radiance (love and joy)
    When will that sweet day come?
    When Father will pick me in his arms
    Saying sweet words brimming with love
    I shall be exuberant hearing those
    And he shall kiss me as his little infant
    And Mom shall then take me to her arms
    Clearing my face with her long hands
    And taking me close to her bossom
    I shall be enclosed in their embrace
    When will that sweet day come?
    ©shrihari_nandini

    A very very big aspiration ❤️
    It tells my dream, perhaps my only true wish, to be in the arms of LakshmiNarayana ��❤️
    This defines my life, my name (pen name) and the source of all my thoughts ��❤️

    ✿ �������� ����������������! �������� ������������������������������! ✿

    �������������� ������������: Pinterest, Krishna for Today arts��
    ���� ������ ��������������: A picture of Andal with LakshmiNarayana❤️

    ���������������� ���������� ������! ��

    Read More

    ShriHari Nandini

    By ShriHari Nandini

  • shrihari_nandini 102w

    #mahalakshmi #narayana #shrihari #nandini #when #i #met #my #lord #time #stopped #blissful #event #ma #pita #pitaji #mapitaji #mylordvishnu #ram #govind #hari

    ||श्रीहरि||
    When I met My Lord
    By Bhavya Gogia

    Let me narrate to you an event
    Blissful which I call,
    When finally time stopped,
    When I met My Lord
    In the dark chambers
    Of my restless mind
    Full of deceit and abhor
    Tears rolling day and night
    Evenings and morn
    Let me narrate to you an event
    When I met My Lord
    Sans Hope, I survived
    Those darkest of storms
    For there was a ray of Light
    Which led my mind along
    I closed my eyes, just to open
    Them towards a Dawn
    Let me narrate to you an event
    When I met My Lord
    The brightness took shape
    Of the Supreme God
    Which made me stand still
    As I adored the peerless Form
    Not a single word could I
    Attribute to that class of its own
    Let me narrate to you an event
    When I met My Lord
    That magnificent image
    Which was lovingly adorned
    With peacock feathers on crest
    And four shoulders broad
    Melting blue in complexion
    And clad with golden clothes
    Let me narrate to you an event
    When I met My Lord
    It seemed to me as if I felt
    Bliss for the first time,
    The 'actual bliss' or should I say
    Just to be precise
    Eyes as large as lotus petals
    Resting in heaven's ponds
    Let me narrate to you an event
    When I met My Lord
    I was too still to say a word
    But my body fell
    At those feet which embraced me back
    While I was motionless
    I gleefully reciprocated to then
    The chest where Shri was aboard
    Let me narrate to you an event
    When I met My Lord
    I asked him, 'Where's Ma?
    Do tell Oh Dearest Lord!'
    And he took my little hand
    To his chest, (Ma's)Mercy's abode
    I smiled with happiness hence
    To see his Heart and Soul(viz Ma)
    Let me narrate to you an event
    When I met My Lord
    Happily when I saw my world
    Resting in himself
    I left behind the world of Sorrow
    And my very self
    Dancing then on his melody
    I sing of him like a bard
    Let me narrate to you an event
    When I met My Lord
    ©shrihari_nandini

    @aarsha_ns @ally_18 @_garimapandey_ @vandi123 @mayank_02

    So, this is just an imagination/dream of my meeting with the Lord ❤�� In the pic Ma's image is quite clear but wasn't in my dream hence I asked the question, where's Ma? Though knowing She always resides in his heart still I wished to see the Merciful One because of whom I could acknowledge that vision, Dreaming... ��
    Jaya ShriHari! Jaya ShrimanNarayana! ❤��❤��

    Pic credit: Pinterest �� Edit by me.

    Read More

    When I met My Lord

    By ShriHari Nandini

  • shrihari_nandini 103w

    #mahalakshmi #narayana #shrihari #nandini #fly #independent #alone #free #high #sky #go #without #wings #dance #sing

    Sky High
    By Bhavya Gogia

    I wanna go fly
    In the sky high
    Where no one's to bother me
    And nothing to sigh
    I wanna go so high
    Without wings, I wanna flow
    In the whisks of wind
    Perhaps alone, perhaps sometime
    With a few flocks
    Above the ranges and clouds
    Where no darkness resides
    I wanna go far off
    Leaving the world behind
    I wanna dance with birds
    And sing with the cuckoos
    Perched on the trees low and high
    I wanna fly off
    To such a sky high
    I wanna move around
    To such destinations tonight
    ©shrihari_nandini

    A poem without thought. Think, I leave it to you. ��
    Jaya ShriHari! Jaya ShrimanNarayana! ❤

    Pic credit: Pinterest
    @aarsha_ns @ally_18 @mayank_02 @_garimapandey_ @drinderjeet

    Read More

    Sky High

    By ShriHari Nandini

  • moonbelle 104w

    അവൾ മറഞ്ഞു പോകവേ തന്റെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു.

    "നീ ഇച്ഛിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ വരും...
    നിനക്കേ ഇനി ഞാൻ ദർശനം തരൂ..... !"

    * * * * *

    സന്ധ്യ മയങ്ങി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു....
    പകലിനെ അവൾ വാരിപുണരുമ്പോൾ, സല്ലപിച്ച ഇണകളെല്ലാം ചില്ല തേടി പറക്കുന്നു...

    "അമ്മമ്മേ...

    ന്നിട്ട് നന്ദിനിയമ്മ വരാറുണ്ടോ
    ഞങ്ങൾക്കും കാണിച്ചര്വോ..."

    തന്റെ മടീലിരുന്ന് ചിണുങ്ങിക്കൊണ്ട് വൈഗ ചോദിച്ചു, കൂടെ അതേന്ന് മൂളിക്കൊണ്ടു വർഷയും....

    "പിന്നേ..
    മ്മടെ ആ കരിങ്കൽതറേല് പോയി പ്രാർത്ഥിച്ചാ മതി കുട്ട്യേ.....
    നന്ദിനിയമ്മ പ്രസാദിച്ചാ വരും.. തെറ്റുകൾ ചെയ്യണത് അമ്മക്കിഷ്ടല്യ....
    അതോണ്ട് നല്ല കുട്ടിയോളാവണം ട്ട്വോ, രണ്ടുപേരും"

    "നിനക്കെന്താ പെണ്ണേ..
    മക്കളെ... അമ്മമ്മേടെ പഴമ്പുരാണം കേട്ട് ഇങ്ങനെ ഇരുന്നോ.. നേരായില്ലേ... വന്ന് പഠിക്കാൻ നോക്ക്യേ.."

    സതി അവളേം കൂട്ടി കോലായയിലേക്ക് കടക്കവേ, താൻ ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു...

    "ന്റെ പേരകുട്ട്യോൾക്കുള്ള ഉത്കണ്ഠ അല്ലേലും മകളായ നിനക്കില്യ....
    പണ്ടേ നിനക്ക് പേടിയാണല്ലോ ഇതൊക്കെ കേൾക്കാൻ.."

    കയ്യിലിരുന്ന ഡയറിയുടെ താളുകൾ പഴകിയെങ്കിലും ഓർമ്മകൾ ഇന്നും പുതുമയുടെ പട്ടണിഞ്ഞു നിന്നുരുന്നു.
    എല്ലാം ഇന്നലെ കഴിഞ്ഞതു പോലെ, കാലങ്ങൾ പോലും മായ്ക്കാത്ത സ്മരണകൾ...

    കാവിലേക്ക് കണ്ണോടിക്കവേ,
    ചെമ്പട്ടണിഞ്ഞ ഐശ്വര്യദേവതയായി നന്ദിനി പുഞ്ചിരിച്ചു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
    അന്ന് നന്ദിനിയെ കുടിയിരുത്തിയതിനു ശേഷം മേപ്രത്ത് ഉരുവിട്ട ആ മന്ത്രങ്ങൾ, ഡയറിയിൽ അന്ന് കുറിച്ചുവെച്ച ആ വരികളിൽ താൻ വിരലോടിച്ചു.

    "മൈത്രീം ഭജത അഖിലഹൃജ്‌ജേത്രീം

    ആത്മവദേവ പരാനപി പശ്യത

    യുദ്ധം ത്യജത സ്പർദ്ധാം ത്യജത

    ത്യജത പരേഷു അക്രമമാക്രമണം

    ജനനീ പൃഥ്വീ കാമദുഘാസ്‌തേ

    ജനകോ ദേവ: സകലദയാലു

    ദാമ്യത ദത്ത ദയധ്വം ജനതാ

    ശ്രേയോ ഭൂയാത് സകലജനാനാം"



    * * ശുഭം * *


    നന്ദിയെന്ന പച്ചയായ ആ വികാരങ്ങൾക്ക് സ്ഥാനം കൽപ്പിക്കാത്ത ഈ അക്ഷരനഗരിയിൽ "നന്ദനി" എഴുതാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച എന്റെ പ്രിയ മിത്രങ്ങൾക്ക് ഹൃദയഭാഷയിൽ സ്നേഹം മാത്രം....

    #nandini

    Read More

    നന്ദിനി
    (28)
    ശുഭം.


    ©moonbelle

  • moonbelle 104w

    മേപ്രത്ത് തുടർന്നു,

    "..ഇവിടെത്തെ കുട്ട്യോളെ ഇനി നീ വേണം കാക്കാൻ, സംരക്ഷിക്കാൻ...
    സമ്മതമാണോ നിനക്ക്? "

    "സമ്മതം.."

    ആനന്ദത്താലാണോ എന്ന് നിശ്ചയല്ല്യാത്ത പോലെ അവളുടെ ചുടുകണ്ണീർ തന്റെ കവിൾതടങ്ങളെ നനക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
    ശരീരം ഭാരം കുറയുന്നപോലെ, പതിന്മടങ്ങായി വർധിച്ചുവെന്നു തോന്നിയ ശക്തി എല്ലാം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് അപ്രത്യക്ഷമായപോലെ.. താൻ അമ്മയുടെ കൈകളിലേക്ക് കുഴഞ്ഞുവീണു.

    കണ്ണു തുറന്നപ്പോൾ കാവിനുള്ളിൽ ആണ്.. ഇമകളിൽ വല്ലാത്ത ഒരു ഭാരം അനുഭവപ്പെട്ടു....
    നന്ദിനി എവിടെയെന്ന ചിന്ത തന്റെ ഉള്ളിൽ അലയടിച്ചതിനാൽ ബദ്ധപ്പെട്ട് കണ്ണു തുറന്നു.

    കരിങ്കൽ തറയ്ക്ക് മുന്നിൽ മേപ്രത്ത് തിരുമേനിയുടെ പൂജ നടക്കുന്നു. ഏവരും അവിടെ തൊഴുതു നിൽക്കുന്നു. ഏട്ത്തിയമ്മയുടെ കുട്ടികൾ തന്റെയരികിൽ ക്ഷീണിച്ചുറങ്ങുന്നുണ്ട്.

    നന്ദിനി...
    അവളെ മാത്രം കുടിയിരുത്തിയോ.. അല്ല... ബാലനന്ദിനി.... സംശയങ്ങൾ ബാക്കിയാവുന്ന മനസ്സിൽ, ഒരു നോക്ക് അവസാനമായി കാണാൻ കഴിഞ്ഞുവെങ്കിൽ എന്ന് വല്ലാതെ താൻ മോഹിക്കവേ,
    ഒരു കുളിർതെന്നലായ് തന്നെ തഴുകി, എങ്ങുനിന്നോ, നന്ദിനി അവളുടെ കുപ്പിവള കിലുക്കവുമായി തന്റെയരികിൽ വന്നിരുന്നു.

    "കുട്ട്യേ..
    ഞാൻ നിന്നെ ലേശം ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചൂന്നറിയാം.. പക്ഷേ നിന്റെ നന്മ, സ്നേഹം എല്ലാം പതിയേ എന്നേ കീഴടക്കി. സന്തോഷേള്ളൂ ഇവിടെ ദേവിയായി കുടിയിരിക്കാൻ....
    വൈകാതെ ബാലനും ഞാനും പിരിയ്വാണ്.. ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ ദുഷ്ടഭാവത്തെ ഞങ്ങൾ വെടിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. എന്നെ കുടിയിരുത്തുന്നതോടെ തറവാട്ടിൽ ദേവീകന്യകാസ്ഥാനം ഇനി എന്നന്നേക്കുമായി വേണ്ടെന്ന് വെക്കാനാണ് പ്രശ്നവശാൽ തെളിഞ്ഞിരിക്കണേ..

    ബാലന് മോക്ഷം കിട്ടിയിരിക്കുന്നു, ഈശ്വരേച്ഛയാൽ മറ്റൊരാളുടെ ദേഹത്തു പ്രവേശിക്കും. ശിഷ്ടകാലം എന്നെപോലെയുള്ള ഒരുവളുടെ പതിയായി ജീവിക്കാൻ അവനു നിയോഗം ണ്ട്.."

    അത് പറയുമ്പോൾ നന്ദിനിയുടെ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരിയിൽ നിറഞ്ഞ വാത്സല്യവും സ്നേഹവും ഒപ്പം നേരിയ ദു:ഖവും പ്രകടമായിരുന്നു...

    തുടരും.. #nandini

    Read More

    നന്ദിനി
    (27)


    ©moonbelle

  • moonbelle 104w

    ഒടുവിൽ നന്ദിനിയുടെ രോഷം എങ്ങനെയോ നിലച്ച്, തിരികെ അവൾ തന്നെയും കൊണ്ട് കുളക്കടവിൽ എത്തിയപ്പോൾ, മരിച്ചു കിടന്നിരുന്ന മുത്തശ്ശിയെ തറവാട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയിരുന്നു, മേപ്രത്തിന്റെ നിർദേശപ്രകാരമായിരിക്കാം.

    അപ്പോഴേയ്ക്കും, ആടിയുലഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന പ്രകൃതി മെല്ലെ ശാന്തയായി തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവൾക്ക് വഴങ്ങിക്കൊടുത്തതിന്റെ കുറ്റബോധഭാരം പേറി വൃക്ഷങ്ങൾ തലകുനിച്ചു നിന്നു. ആർക്കോ വേണ്ടി പാറി നടന്ന്, ജീവൻ ത്യജിച്ചെന്ന മട്ടിൽ കരിയിലകൾ സ്വയം കുളത്തിൽ അർപ്പിതമായി.

    അവൾ രക്തരക്ഷസ്സായി ഭീതി പടർത്തി ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്ക്യോ?
    തന്റെ ദേഹത്തെ തനിക്ക് വിട്ടു തരാതിരിക്ക്യോ?
    താൻ ഒരുപക്ഷെ നന്ദിനിയിൽ ലയിച്ചു രക്തദാഹിയായി മാറ്വോ..?

    മേപ്രത്തിന്റെ വാക്കുകൾ നന്ദിനി സ്വീകരിക്കുമോ എന്ന് ആവലാതി പൂണ്ട് തന്റെ മനസ്സിലെ പേമാരിയും കൊടുങ്കാറ്റും മാത്രം...

    അവളുടെ സൗമ്യഭാവം കുളത്തിൽ പ്രതിഫലിച്ചു കണ്ട്, താൻ ദീർഘമായ ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു. അവൾ വാക്കുകൾക്കായി പരതുന്നത് തന്റെ ഉൾ മനസ്സ് വായിച്ചെടുത്തു.

    "മേപ്രത്തേ..."

    നന്ദിനിയുടെ വിളിയിൽ അദ്ദേഹം ഒന്ന് ഞെട്ടിയോ എന്ന് തനിക്കു തോന്നിപ്പോയി.

    "രക്തദാഹിയായ ഒരു ആത്മാവായി ഉലകം ചുറ്റാൻ എനിക്കാഗ്രഹല്യാ..
    ഞാനും ബാലനും ഇത്രേം കാലം ഒന്നിച്ച്, ഒരുമിച്ചു കഴിഞ്ഞു, പ്രതികാരം നിറവേറ്റാൻ അലഞ്ഞു. ഇനി ഞങ്ങൾക്ക് വിശ്രമിക്കാൻ നേരായേക്ക്ണൂ.....
    എനിക്ക് മറ്റാരോടും ദേഷ്യല്ല്യ.. ദേവകി ചിറ്റയുടെ ദുരാത്മാവ് പണ്ട് ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ കുടുംബം മുടിപ്പിക്കാൻ യാതൊരു ഉദ്ദേശോല്ല്യ....
    പറഞ്ഞോളൂ.....
    പറഞ്ഞോളൂ
    ഞാൻ ന്താ വേണ്ടേച്ചാ അങ്ങനെ ചെയ്യാം."

    "നന്ദിനീ..
    ആ കുട്ടീടെ ദേഹം വിട്വാ..
    നീ അവളുടെ ദേഹത്തു കുടിയിരിക്കുംതോറും അവളുടെ ശക്തി ക്ഷയിക്കും, ദുർബലയാവും..
    അത് പാടില്ല്യ.. ന്നിട്ട് കാവിലേക്ക് വര്വാ...നേരം പുലരാൻ ഇനി അധികം സമയല്ല്യ..
    വെളുപ്പിന് ബ്രാഹ്മമുഹൂർത്തത്തിൽ തന്നെ കാവിലെ ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കണ കരിങ്കൽത്തറയിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കാം.

    തുടരും..#nandini

    Read More

    നന്ദിനി
    (26)


    ©moonbelle

  • moonbelle 104w

    ഭവാനിയുടെ അവസ്ഥയറിഞ്ഞ മേപ്രത്ത് വല്യതിരുമേനി പ്രതിവിധിയും പറഞ്ഞു തന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിർദേശപ്രകാരം കുറച്ചു ദിവസത്തേക്ക് വാസുദേവനാശാന്റെ ഗ്രഹത്തിൽ കൊണ്ട് ചെന്ന് കിഴിവെക്കലും ധാരയും ചെയ്താണ് അവളെ ശാന്തയാക്കിയത്. ഭവാനി എന്ന നാമം ഇനി തറവാട്ടിൽ ആരും ഉച്ചരിക്കേണ്ടെന്നും പകരം അവളെ കല്യാണി എന്ന് നാമകരണം ചെയ്യാനും അദ്ദേഹം കൽപ്പിച്ചു. അവളെ വിവാഹം ചെയ്യിക്കുമ്പോൾ പോലും ഭവാനി എന്ന നാമം പറഞ്ഞുകൊടുത്തട്ടില്യ.  ഇന്ന് കേശുവിനേം എന്നേം പോലെ ചിലർക്ക് മാത്രേമേ അറിയൂ ആ പേര്.. "

    അദ്ദേഹം ഉപസംഹരിക്കും മുന്നേ,
    നന്ദിനി തന്നെയും വായുവിൽ ഉയർത്തി,
    തളർന്നു കിടക്കുന്ന കേശുവമ്മാവന്‌ നേരെ പാഞ്ഞു. അയാളെ കൊല്ലാൻ ആഞ്ഞതും കണ്ടുനിൽക്കാൻ കെല്പില്ലാതെ, അറിയാതെ താൻ മിഴിയിണകൾ പൂട്ടാൻ ശ്രമിച്ചു. അവളുടെ അധീനതയിൽ അടിമപ്പെട്ട ശരീരം പക്ഷേ തന്റെ ചിന്തകൾക്ക് വഴങ്ങിയില്ല.

    ഇടിമുഴങ്ങുമാറ്‌ മേപ്രത്ത് അവളെ വാക്കാൽ തടുത്തു.

    "നന്ദിനീ.. അരുത്.. "

    "ഇവനെ ഞാൻ അല്ലെങ്കിലും എന്തിന് കൊല്ലണം.. പണക്കിഴി കണ്ട് കണ്ണ് മഞ്ഞളിച്ച നീ പാതി തളർന്ന മെയ്യുമായി ശിഷ്ടകാലം നരകിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ട് ആനന്ദിയ്ക്കും."

    അവൾ നിലത്ത്  ഭൂമി പിളരുന്ന ശക്തിയിൽ അമർത്തി ചവിട്ടി. അവളുടെ ക്രോധാഗ്നിയിൽ താൻ വെന്തു പോകുമോയെന്ന് തോന്നി.

    മനസ്സിൽ ദേവീമന്ത്രം ഉരുവിട്ട് മേപ്രത്ത് ഉപദേശിച്ചു,

    "നന്ദിനി..  നീ ഇന്ന് ഒരു രക്തദാഹിയായ ദുരാത്മാവല്ല,  മറിച്ച്, പ്രതികാരദാഹത്തിൽ അലഞ്ഞുതിരിയുന്ന ആത്മാവാണ്. നിന്റെ പ്രതികാരം നീ തീർത്തില്ലേ ഇനി  ആരെയും  ഉപദ്രവിക്കാതിരുന്നൂടെ..  നിന്നെ ദേവിയായി ഈ കാവിൽ കുടിയിരുത്താം. എക്കാലവും ദേവീകന്യകയായി സസുഖം നിനക്ക് വാഴാം.. ന്താ അത് പോരെ..?"

    പൊടുന്നനെ അവൾ പൊടിക്കാറ്റ് പാറിച്ച് തന്നെയുംകൊണ്ട് ഉയർന്നു, തറവാട്ടിലെല്ലാവരും നിസ്സഹായരായി നിൽക്കേ തന്നെയും കൊണ്ട് എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ ശരംവിട്ടപോലെ പറന്നു. താഴ്‌വാരകളിലൂടെ.. മേഘങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ...

    ഭീതി പേറി താനും...
    തുടരും.. #nandini

    Read More

    നന്ദിനി
    (25)


    ©moonbelle

  • moonbelle 104w

    മാനം മുട്ടെ ഉയർന്ന്, കരിമ്പട്ടിൽ തിളങ്ങുന്ന മേനിയും, കാർമേഘസദൃശം ഇരുണ്ട ഭാവവും, കനലെരിയുന്ന കണ്ണും, തീപാറുന്ന കൂന്തലും, ചോരയിറ്റുവീഴുന്ന ദംഷ്ട്രകളുമായി...

    തനിക്കു നന്ദിനീസ്വരൂപം കൈവന്നിരിക്കുന്നു. ഒരു വാക്ക് പോലും ഉരുവിടാത്തവണ്ണം തന്റെ കണ്ഠം അവൾ സ്വന്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു, തന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് ചലിപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്തവണ്ണം തന്റെ ദേഹിയും.  തനിക്ക് തന്റെ ചിന്തകളെ മാത്രം അവൾ വിട്ടുതന്നിരിക്കുന്നു.
    എന്തിന്?
    ഈ സത്യങ്ങളെല്ലാം അറിയാൻ, മനസിലാക്കാൻ.

    മുത്തശ്ശിയുടെ നീലിച്ച ചുണ്ടുകൾ വിറയലോടെ അനങ്ങി, കണ്ണ് മലക്കും മുന്നേ, വാക്കുകൾ ഇടറുന്നു...

    അവർ അവസാനമായി മൊഴിഞ്ഞു:

    "ഞാ..
    ഞാനാണ്.. ഞാൻ... ഭവ.. നി...
    എന്നോട്.. എന്നോട് പൊറുക്കില്ലേ.. 
    നന്ദിനീ... എന്നോട്... "

    കല്യാണിയമ്മയെന്നും,  കല്യാണി അമ്പ്റാളെന്നും ഇത്രയും നാൾ ദേശക്കാര് വിളിച്ചിരുന്ന മുത്തശ്ശി ഭവാനിയോ...???

    അച്ഛനും സഹദേവൻ വല്യച്ഛനും വൈദ്യരെയും കൂട്ടി ഓടി കിതച്ചു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വൈകി പോയി എന്ന നിരാശാഭാവവും ദുഃഖവും ഇരുവരുടെയും കണ്ണുകളിൽ നിഴലിച്ചു, അമ്മയുടെ "അമ്മേ" യെന്ന കരച്ചിലും അന്തരീക്ഷത്തിൽ മുഴുങ്ങി.

    "ഭവാനി എങ്ങനെ കല്യാണിയായി ന്ന് പറയാൻ രാഘവേട്ടന് വല്ല ബുദ്ധിമുട്ടൂണ്ടോ... പറഞ്ഞോളൂ... ഉണ്ടോ"

    അശരീരി വീണ്ടും...

    വല്യമ്മാവന്‌ നേർക്ക് ആ ചോദ്യം തൊടുത്തുവിട്ടിരിക്കുന്നു അവൾ. ഭയം കളിയാടുന്ന കണ്ണിൽ, പരിഭ്രമത്തിന്റെ കടലാഴങ്ങളിൽ മുങ്ങി അദ്ദേഹം ഒടുവിൽ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു...

    "അന്ന് ആ ദുർമരണങ്ങൾക്കു ശേഷം"ഭവാനീ"ന്ന്  ആര് വിളിച്ചാലും അവൾക്ക് വല്യേ പരിഭ്രമം ആയിരുന്നു. തീയിൽ ചവുട്ടിയപോലെ നിന്ന് വിറക്കും, ചിലപ്പോൾ ഭ്രാന്തിയെ പോലെ ഉച്ചത്തിൽ അലറും. 

    അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം... "
    തുടരും.. #nandini

    Read More

    നന്ദിനി
    (24)


    ©moonbelle

  • moonbelle 104w

    "..പകരം ഒന്നോ രണ്ടോ തലമുറ കഴിഞ്ഞായിരിക്കും. അന്ന് എന്റെ കാലശേഷം നിങ്ങളെ സഹായിക്കാൻ എന്റെ മകൻ വരും. ഒന്നോർക്ക്വാ..
    രക്തം ആദ്യ അടയാളം കാണിച്ചാൽ തന്നെ അവനെ വിവരം അറിയിക്ക്യാ..
    താമസിക്കരുത്..
    താമസിച്ചാ ഒരു മരണം ഉറപ്പാ..

    സൂക്ഷിക്ക്യാ.."

    അന്ന് അപ്രതീക്ഷതമായി പെയ്ത മഴയിൽ ഭവാനിയുടെ സ്വപ്നങ്ങളും ഒലിച്ചു പോയി."
    * * * * *

    മുത്തശ്ശിയുടെ വാക്കുകൾ നെടുവീർപ്പുകളാൽ അവ്യക്തമായി കൊണ്ടിരിക്കുന്നു...
    തന്റെ ഉള്ളങ്കാല് തൊട്ട് ഒരു തരം പെരുപ്പ്. അത് സാവധാനം നാഭിയിലേക്കും പിന്നെ മാറിടങ്ങളിലേക്കും പടർന്ന് ശിരസ്സിലേക്കെത്തി, കൺതടങ്ങളിൽ വിങ്ങലനുഭവപ്പെട്ടു.

    "ആരാണ് ആ ഭവാനി ന്ന് കൂടെ പറയ്വാ...ആശങ്ക എന്തിനാ" എന്നൊരശരീരി തന്റെയുള്ളിൽ നിന്നുടലെടുക്കുന്നപോലെ അനുഭവപ്പെട്ടു.

    ഹൃദയധമനികൾ ദുന്ദുഭി നാദം കൊട്ടുന്നു, ഞരമ്പുകൾ വീണതൻ കമ്പി മുറുക്കുമാറ് നുറുങ്ങുന്ന വേദനയുളവാക്കുന്നു. തനിക്കെന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്?

    തെക്കേ മൂലയിലെ ആലിൽ നിന്നും ഒരു പറ്റം നരിച്ചീറുകൾ എന്തോ കണ്ടു ഭയന്നെന്നപോലെ ആരവം മുഴക്കി പറന്നകന്നു. കുളത്തിലെ അലകൾ തീവ്രരൂപിണികളായി, ദൂരേ എവിടെയോ നിന്ന് നത്തിന്റെ കരച്ചിൽ കേൾക്കാമായിരുന്നു, അക്ഷമയായ പ്രകൃതി അവളുടെ വീര്യം കാണിച്ചുകൊണ്ട് വൃക്ഷലതാതികളെ ഉലച്ചും, കടപുഴകിയവേ വായുവിൽ അമ്മാനമാടിച്ചും വാനത്തെ കരിമ്പടമണിയിച്ചും, ഭീതിയുടെ ഗന്ധങ്ങൾ എങ്ങും പരത്തി.
    ചുറ്റും ദു:ശകുനങ്ങൾ...

    രൂക്ഷമായ മാംസഗന്ധം തന്റെ ഘ്രാണേന്ദ്രിയത്തിൽ തുളച്ചുകയറുന്നതുപോലെ, കൈകാലുകൾക്ക് പൊടുന്നനെ ശക്തിയാർജ്ജിച്ചതുപോലെ...
    അമ്മയും മുത്തശ്ശിയും കൂടിനിന്നവരും ഭയചകിതരായി പരസ്പരം ഉറ്റുനോക്കുന്നു.

    "പറയ്വാ.. ആരാ ഭവാനീന്ന് പറഞ്ഞ് കൊടുക്ക്വാ അങ്ങോട്ട്.."

    അശരീരി വീണ്ടും..

    ഒരു നിമിഷം കുളത്തിൽ തന്റെ പ്രതിബിംബം കണ്ണിൽ പതിഞ്ഞതും...

    അവിശ്വസനീയമായിരുന്നു ആ  കാഴ്ച...
    തുടരും.. #nandini

    Read More

    നന്ദിനി
    (23)


    ©moonbelle

  • shrihari_nandini 104w

    #shrihari #nandini #ma #pitaji #mahalakshmi #narayana #shrimannarayana #shri_hari_narayana #ram #govind #hari #shri #bhu #neela #rukmini #seetha #sita #nappinai #radha #godha #godamma #andal #rangnath #hari

    ||श्रीहरि||
    Endearment
    By Bhavya Gogia

    Oh Ma, I will swirl my arms
    Around your two shoulders
    While you'll be seated on Anant
    I will embrace you Mother!
    My little arms, when they'll embosom
    And my head'll rest against your crest
    Oh Mother this moment would be
    Endearment at it's best!
    When Ma, you'll embrace me back
    And take me to your lap
    Caressing me, your lil' one
    I shall be exuberant!
    Oh Mata, I will rest forever
    Then in your heart,
    While situating you in Mine
    We'll never be Apart!
    ©shrihari_nandini

    @aarsha_ns @ally_18 @mayank_02 @_garimapandey_ @_shreya_shanbhag_

    Pic credit: Pinterest ��
    Me and LakshmiNarayana��❤

    Jaya ShriHari! Jaya ShrimanNarayana! ❤❤

    Read More

    Endearment

    By ShriHari Nandini

  • moonbelle 104w

    മേപ്രത്ത് തുടർന്നു....

    "...തങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കാത്ത ജീവിതം അവർ അനുഭവിക്കേണ്ട എന്ന വിധ്വേഷം രണ്ടാത്മാക്കളും വെച്ച് പുലർത്തുന്നുണ്ട്. അതിനു വേണ്ട പ്രതിവിധികളൊക്കെ ചെയ്യാ... പിന്നെ.. ദേവകിയെ തളക്കാനുള്ള എല്ലാ ഒരുക്കങ്ങളും ഇന്ന് വൈകുന്നേരത്തിനകം ചെയ്തിരിക്കണം."

    ചുറ്റും മൗനം.

    "അപ്പോ നന്ദിനി..???"
    രാഘവേട്ടന്റെ ആ ചോദ്യത്തിൽ ഒരു വിറയൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

    "നന്ദിനിയെ തളക്കാൻ അത്ര വേഗം സാധിക്കില്യ. അവൾ മരിച്ചത് ദേവിക്ക് രക്തം അർപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ്. രക്താർച്ചന ദേവി സ്വീകരിച്ചിരിക്ക്ണൂ.. ദേവകി മരിച്ചതോടെ അവളിലെ ദേവീ ചൈതന്യം അകന്നിരിക്ക്ണൂ. വടക്കേലെ ശങ്കരൻ മരിച്ചത് അവളുടെ കൈകൊണ്ടാണ്.. ഒന്നും അറിയാത്ത ആ പാവം പയ്യനെ രക്തദാഹിയായ
    അവളാണ് കൊലപ്പെടുത്തിയെന്നാണ് പ്രശ്നത്തിൽ തെളിഞ്ഞേക്കണേ.."

    "ആര്.. കള്ള് ചെത്തണ മ്മടെ ശങ്കരനോ..!"
    രാഘവേട്ടൻ ഞെട്ടിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

    ആഹ് അതെ.. അയാളെന്നെ...
    അതോണ്ട് ദേവകിയെ തളച്ചേ തീരൂ. ഞാൻ വൈകുന്നേരം വരാം."

    രണ്ട് ദുർമരണങ്ങൾ നടന്നത് കൊണ്ട് ഇനി ദേവീകന്യക എന്ന സ്ഥാനം താൽക്കാലികമായി ഈ തലമുറയും ഇനി വരുന്ന തലമുറയും അലങ്കരിക്കേണ്ടെന്നും, ദേവീകോപം ഒഴിവാക്കാനും ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സിനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുന്നതിനുമായി ചില പ്രത്യേക പൂജാവിധികൾ ഈ രണ്ട് തലമുറകളിൽ അനുഷ്ഠിച്ചു പോകണമെന്നും പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം ഇറങ്ങി.

    വൈകീട്ട് ദേവീസ്വരൂപത്തെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച് ദേവകിയെ ആവാഹിച്ച് പറമ്പിന്റെ തെക്കേ മൂലയിൽ സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്ന ആലിൽ ആണി വെച്ച് ബന്ധിച്ചു. രോക്ഷാകുലയായവൾ ബന്ധിക്കപ്പെടുമ്പോൾ "ഭവാനീ" എന്ന് ഘോരശബ്ദത്തിൽ അലമുറയിട്ടു. അവളെ തളച്ചതിനു ശേഷം, നന്ദിനി പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ മേപ്രത്ത് വല്യതിരുമേനി ആവർത്തിച്ചു.

    "നന്ദിനി പൂർവാധികം ശക്തിയോടെ ആഞ്ഞടിക്കുന്നത് ഇപ്പോഴാകില്ല.

    പകരം... "
    തുടരും... #nandini

    Read More

    നന്ദിനി
    (22)


    ©moonbelle

  • moonbelle 104w

    നന്ദിനിയെ തീർത്തും രൗദ്രഭാവത്തിൽ കണ്ട് പകച്ച് ഓടിയകലാൻ ശ്രമിക്കവേ, മുന്നിൽ അതാ അവളും..ഭവാനിയുടെ മോഹങ്ങളുടെ ബലിയാടായി മാറിയ സതീർഥ, ദേവകി.. തിരിഞ്ഞോടാവേ പുറകിൽ ബാലനന്ദിനിമാരുടെ ഉഗ്രമയീരൂപം.

    "ഭവാനി ചിറ്റേ.... ഞങ്ങൾ തിരിച്ചു വരും. ഇപ്പോഴല്ല.. നിങ്ങളുടെ കുടുംബപരമ്പരയിൽ എന്റെ നക്ഷത്രത്തിൽ ഒരുവൾ ജനിക്കും.. അവൾ എന്നെ വന്ന് കാണുന്ന അന്ന് തൊട്ട് നിങ്ങളുടെ കൂടെ ഈ നന്ദിനീം ഉണ്ടാവും.. നിഴലായി.... നിങ്ങളുടെ അന്തകയായി.. ഓർത്തോള്വാ"

    നന്ദിനി പുകപടലമായി മേഘങ്ങൾക്കിടയിൽ എവിടെയോ മറഞ്ഞു.
    തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ നീ എന്നെ ചതിച്ചൂലെ എന്ന ചോദ്യം കണ്ണിൽ തീജ്വാല പോലെ തിളങ്ങിക്കൊണ്ട് ദേവകിയുടെ ദുരാത്മാവ് "ഭവാനീ... "
    എന്നുച്ചത്തിൽ അലറിക്കൊണ്ട് ഓടി വരുന്നു. കണ്ണിൽ ഇരുട്ടു പടരുന്നതു പോലെ തോന്നിയ ഭവാനി ബോധംകെട്ട് അവിടെ നിലംപതിച്ചു.
                          
                             *    *    *   
    തറവാട്ടിൽ പിന്നെയും പൂജാവിധികൾ.... മേപ്രത്ത് വല്യതിരുമേനിയെത്തി വീണ്ടും... ദേവകിയെയും നന്ദിനിയെയും കണ്ടതായി ഭവാനി ഭീതിയോടെ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു.

    "ഇരുവരുടെയും ദുർമരണമാണ്‌, അപ്രതീക്ഷിതമായി നടന്നത്...
    മ്മ്... നാം അറിയുന്നു... എനിക്ക് കേശുവിനോടും ഭവാനിയോടും തനിച്ചൊന്ന് സംസാരിക്കണം. എല്ലാവരും ഒന്ന് മാറി നില്ക്ക്വാ."

    എല്ലാവരും പുറത്തു പോയതിനു ശേഷം അവരോട് രണ്ടാത്മാക്കളും പ്രതികാരം പുലർത്തുന്നതായി മേപ്രത്ത് സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചു. അവർക്ക് മേപ്രത്തിന് മുന്നിൽ സമസ്താപരാധവും ഏറ്റുപറയേണ്ടി വന്നു, അബദ്ധം പറ്റിയെന്ന് പറഞ്ഞ് ഇരുവരും ഏങ്ങലടിച്ചു കരഞ്ഞു. അല്പം മനസ്സലിവു തോന്നി അദ്ദേഹം തറവാട്ടിൽ ആരോടും പറയില്ലെന്ന് അവർക്ക് വാക്കു നൽകി, മറ്റുള്ളവരെ പിന്നെയും വിളിപ്പിച്ചു.

    "ഭവാനിയുടെയും കേശുവിന്റെയും ഏതാനും സമപ്രായക്കാരാണ്ലൊ ഇവര് ആ ദുരാത്മക്കൾ...

    അതോണ്ട്..... "

    തുടരും... #nandini

    Read More

    നന്ദിനി
    (21)


    ©moonbelle

  • moonbelle 105w

    ഇരുൾ വെളിച്ചത്തിൽ ഒരു ആൺരൂപം.... തേടിയ വള്ളി കാലിൽ....

    "ആഹ്.. ബാലനോ "

    "താനെന്താടോ ചങ്ങലയൊക്ക്യായിട്ട്  ഈ നേരത്ത് ഇവിടെ പതുങ്ങി ഇരിക്കണേ? "

    "ഇതോ.. ഇത്..
    ഇത് ഇവിടെ കിടന്ന് കിട്ടീതാ.. അപ്പൊ അത്.. അത്.. ഇങ്ങനെ നോക്കാൻ  ഇരുന്നതാ.."

    "ആഹ്.. നടക്കട്ടെ, കേശു... നേരം ഒത്തിരിയായി...   ഞാൻ കുളിച്ച് പോവാൻ നോക്കട്ടെ.. "

    ബാലൻ കുളത്തിലേക്ക് നടക്കാൻ തിരിഞ്ഞതും അവന്റെ കഴുത്തിനു ചുറ്റും ചങ്ങല വീണു കുരുങ്ങിയതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു.

    തറവാട്ടിൽ നന്ദിനിയുടെ ഇടനെഞ്ചു പിടഞ്ഞു,ആകെ ഒരു അസ്വസ്ഥത... വലംകണ്ണ് തുടരെ തുടിച്ചു. അരുതാത്തതെന്തോ സംഭവിക്കുന്നുവെന്ന് ദേവതമാർ ചുറ്റും കൂടി നിന്ന് അടക്കം പറയുന്നതു പോലെ..
    അവൾ കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന കഞ്ഞി മതിയാക്കി എഴുന്നേറ്റു.

    പാതിരാമയക്കത്തിൽ നന്ദിനി പലപ്പോഴായി നിദ്രാഭംഗം നേരിട്ടു. കുളിർക്കാറ്റു മോഹിച്ച്, ജനലരികിൽ നിൽക്കവേ, ദൂരേ ഒരു നിഴൽ തന്നെയും നോക്കി നില്ക്കുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞില്ല.

                         *   *   *   *  

    "കേട്ടില്ലേ...   കാവുശ്ശേരീലെ നന്ദിനീം കാര്യസ്ഥന്റെ മകൻ ബാലനും ഇഷ്ടത്തിലായിരുന്നു ത്രെ.. "

    "അയാളെ അല്ലെ കഴിഞ്ഞ ദിവസം കുളത്തിൽ മരിച്ച നിലയിൽ കണ്ടെത്തിയേ.. "

    "ആഹ്.. ഇന്നലെ ആ പെണ്ണ് അവര്ടെ എന്തോ ചടങ്ങില്ലേ... "

    "ആ..  എന്തോ ദേവീകന്യക ആക്കാൻ ലെ.. "

    "അതെന്നെ.. 
    അതിന്റെടയ്ക്ക് അവൾ വാളെടുത്ത് സ്വന്തം തലയ്ക്കു വെട്ടീത്രെ.. ബാലനെ ഇഷ്ടാർന്നു പോലും.."

    ആ നാട്ടിൽ കുറച്ചു ദിവസത്തേക്ക് ഇതെല്ലാമായിരുന്നു ജനസംസാരങ്ങളും.

                * * * *
    അങ്ങനെ നന്ദിനിയുടെ ചടങ്ങും, ശേഷപരിഹാര ക്രിയകളും കഴിഞ്ഞ്, ഒരു നാൾ ദേവീകന്യകാസ്ഥാനവും സ്വപ്നം കണ്ട് ഭവാനി നിൽക്കുമ്പോൾ പിന്നാമ്പുറത്ത് നിന്നും ആരോ വിളിക്കുന്നതായി തോന്നി.

    "ആരാത്? "

    പുറത്തേക്ക് കടന്നതും പിന്നാമ്പുറത്തെ വാതിൽ കൊട്ടിയടഞ്ഞു. ആകാശം ഇരുട്ടുമൂടിക്കൊണ്ട് മെല്ലെ മെല്ലെ, ഒരു വദനം മേഘക്കൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതായി തോന്നി.
    സാകൂതം വീക്ഷിച്ചപ്പോൾ...

    "നന്ദിനി"

    തുടരും.. #nandini

    Read More

    നന്ദിനി
    (20)


    ©moonbelle

  • moonbelle 105w

    സൂക്ഷിച്ചു നോക്കവേ ഇരുണ്ട രാത്രിയുടെ സന്തതസഹചാരിയായ ഒരു കരിമ്പൂച്ച... അതിനെ കണ്ട് ഇരുവരും ഒരു നിമിഷത്തേയ്ക്ക് ഭയന്നു. മറ്റാരുമില്ലെന്ന സമാധാനത്തിൽ ഭവാനി തുടർന്നു,

    "നന്ദിനിയെ ദേവിയാക്കാൻ തീരുമാനിച്ചൂച്ചാലും  അവൾ ഇപ്പോഴും ശാഠ്യത്തിലാണ്. ഇന്ന് വൈകീട്ട് അവ്ടെ തറവാട്ടിൽ എന്തൊക്കെ കോലാഹലാ അവ്ൾ നടത്ത്യെ അറിയോ. കേശുവേ ...ഒന്നാലോയ്ക്ക്യാ നിന്റെ ഇഷ്ടം മാത്രമല്ല തറവാടിന്റെ അഭിമാനം കൂടെ കാക്കണ്ടെ നീ..."

    "അതിന് ഞാൻ ന്താ ചെയ്യ്വാ ചിറ്റേ.."

    "നീ.. നീ.. നീ അവനെ കൊല്ലണം...
    ഇന്ന് തന്നെ."
    ഭവാനിയുടെ കൊലച്ചിരി കണ്ടു കേശു സ്വല്പം ഞെട്ടി...

    "ചിറ്റേ.. ഒരിക്കേ ദേവകിയെ കൊന്നൊടുക്കിയേന്റെ പിടപ്പ് ഇപ്പ്ഴും മാറീട്ടില്യ. ഇനി ഒന്നും കൂടെ.."

    കൈയിൽ വെച്ചിരുന്ന തുട്ടുകളുടെ കിഴി അവൾ അവനു നീട്ടിയപ്പോ അവനിലെ പൈശാചികത ഉണർന്നു.

    "ഇനി ഒന്നുകൂടെ ചെയ്യണോണ്ട്പ്പോ ന്താ ലേ.. ചിറ്റ പ്രശ്നം ഒന്നും വരാതെ നോക്ക്യാ മതി."

    "ആഹ്.. ഇന്ന് തന്നെ വേണം. രാത്രീല് അവൻ വീട്ടിലോട്ട് മടങ്ങണേനു മുന്നെ അമ്പലകുളത്തിൽ ഒരു കുളി പതിവാ. അപ്പോ ആരുമിണ്ടാവില്യ. അങ്ങട് അവസാനിപ്പിച്ചോള്വാ."

    കരിനാഗം പത്തി വിടർത്തിയപോലെ ക്രൂരഭാവം പൂണ്ടിരുന്ന ആ രാത്രി...

    കേശു ബാലനെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ച് കൊല്ലാൻ ഉറച്ചു, കുളവക്കിൽ ഒളിച്ചിരുന്നു...

    പൊടുന്നനേ "കേശ്വേ..." എന്ന വിളി കേട്ട് തിരിഞ്ഞ കേശു...

    തുടരും... #nandini

    Read More

    നന്ദിനി
    (19)


    ©moonbelle

  • moonbelle 105w

    അത് കേട്ടതും നന്ദിനിയിലുണർന്ന ഭാവമാറ്റം ഭവാനിയും ശ്രദ്ധിച്ചു. അടങ്ങാത്ത ദേഷ്യം നന്ദിനിയോട് ഭവാനിയുടെയുള്ളിൽ തിരിനീട്ടി കത്തി.

    ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾക്കുള്ള ഉത്തരങ്ങൾ തേടി നടന്ന, ഭവാനി അന്ന് കുളക്കരയിൽ കണ്ടത് കാര്യസ്ഥന്റെ മകൻ ബാലനും നന്ദിനിയും ആലിംഗനം ചെയ്തു നിൽക്കുന്നുതും, ഭവാനിയെ കണ്ട പാടേ അവൾ കുതറി മാറി ഓടി വന്നു.

    "ചിറ്റേ.. തറവാട്ടിൽ അറിഞ്ഞാ..എന്നെ കൊന്നുകളയും ആരോടും പറയല്ലേട്ടോ. എനിക്ക് ബാലേട്ടൻ ഇല്ല്യാണ്ട് പറ്റില്യ"

    "ഞാൻ ആരോടും പറയില്ല്യ കുട്ടീ..
    ധൈര്യായിട്ട് ഇരിക്ക്യ. ആരും അറിയണ്ട. നിന്നെ ദേവിയാക്കാൻ വെച്ചിരിക്ക്യാണ്."

    "സമ്മതിക്കില്യ ഞാൻ."
    നന്ദിനി വിതുമ്പി.

    "ചിറ്റ ഒന്നു സംസാരിക്കട്ടെ, വലിയമ്മാവനോട്.."

    മനസ്സിൽ അടഞ്ഞവഴികൾ എവിടെയോക്കോ മലർക്കെ തുറന്നെന്നപോലെ, ഭവാനി അവളെ തലയിൽ തലോടി സമാധാനിപ്പിച്ചു.

    കേശു ദേവകിയെ കൊല്ലാൻ തുനിഞ്ഞതെന്തിനെന്ന ചോദ്യം ഹൃദയത്തിൽ പേറി നടന്ന ഭവാനി, അപ്പോൾ തന്നെ കേശുവിനെ കാണണമെന്ന് മനസ്സിലുറപ്പിച്ചു.

    "കേശവാ..കേശൂ.. വാതില് തുറക്ക്വാ.."

    "ആഹ്..ഭവാനി ചിറ്റ്യോ.. ന്തേ.."

    "എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു കൂട്ടം ചോയ്ക്കാനിണ്ട്. വൈകീട്ട് വിളക്ക് വെച്ചേന് ശേഷം പത്തായപ്പുരേടെ പിന്നാമ്പ്രത്തേക്ക് വര്വാ. ഞാൻ അവ്ടെയ്ണ്ടാവും."

    * * *

    "ന്തേ ഭവാനി ചിറ്റേ അത്യാവശ്യം?"

    കണ്ണിനുമുന്നിൽ കണ്ട കേശുവിന്റെ ചെയ്തികളെല്ലാം ഭവാനി വിസ്തരിച്ചപ്പോൾ അവനു പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. തനിക്ക് നന്ദിനിയെ ഇഷ്ടമായിരുന്നെന്നും അവളെ കിട്ടാത്തതിനാൽ അവൾ ദേവിയാകും വഴി ബാലന് അവളെ കൈക്കലാക്കാൻ സാധിക്കില്ലെന്നോർത്ത് ചെയ്തതാണെന്നും അവൻ ഏറ്റുപറഞ്ഞു. തറവാട്ടിൽ ആരും അറിയരുതെന്ന് മാത്രമേ പിന്നെയവന് അപേക്ഷിക്കാൻ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവന്റെ ദുർബലത കച്ചിത്തുരുമ്പായി കണ്ട് അവനാൽ തനിക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം നേടിയെടുക്കാൻ തയ്യാറായി ഒരു നെടുവീർപ്പെടുത്ത്, ഭവാനി പറയാനൊരുങ്ങവേ..

    കരിയിലകൾ ഒന്ന് പിറുപിറുത്തുവോ..?

    ഒരു അനക്കം..!!!
    തുടരും.. #nandini

    Read More

    നന്ദിനി
    (18)


    ©moonbelle

  • moonbelle 105w

    പ്രകൃതിയെ തൊട്ടുണർത്തി, ശാന്തമായി പെയ്ത വൃഷ്ടി, മണ്ണിനെ മുത്തമിട്ടു പുണർന്നു. ദേവകി അമ്മൂമ്മയുടെ ആത്മാവിന്റെ തേങ്ങൽ മൗനമായി ഓരോ മഴത്തുള്ളിയിലും ഉണ്ടെന്ന് തന്റെ ഉള്ളം മന്ത്രിച്ചു. തറവാട്ടിലെ പഴയ ഓടിട്ട മേൽക്കൂര ആ കുടുംബത്തിന് തണലേകിയപ്പോൾ, ചുവർ ചിത്രത്തിലെ കുടുംബ സംഗമം പോലെ തന്റെ കുഞ്ഞു മനസ്സിനു തോന്നി. പെയ്തു തോർന്ന മഴയ്ക്ക് യാത്ര മൊഴിഞ്ഞുകൊണ്ട് നിലാവെളിച്ചം എങ്ങും പരന്നു.

    പിന്നെയെന്തുണ്ടായി എന്ന്, തന്റെ മുഖഭാവങ്ങൾ കണ്ടു കൊണ്ടാവാം, മുത്തശ്ശി വീണ്ടും കഥ തുടർന്നു.

    "അക്കാലത്ത് മേപ്രത്ത് വല്ല്യതിരുമേനി ആയിരുന്നു തറവാട്ടിൽ പ്രശ്നം വയ്ക്കാൻ വന്നിരുന്നത്. ദേവകിയുടെ മരണശേഷവും അദ്ദേഹത്തെ വരുത്തി,  അടുത്ത ദേവീകന്യകയാരെന്ന് നിശ്ചയിക്കാൻ. ഭവാനിയുടെയുള്ളിൽ ആർത്തിരമ്പി പെയ്തിരുന്ന മഴയും തിരയിളക്കവും ഒറ്റയടിക്ക് നിലപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം അവളുടെ അമ്മാവനോട് പറഞ്ഞു.

    "മുറപ്രകാരം അടുത്ത ദേവീകന്യക ആകേണ്ടത് ഭവാനിയെന്ന്യ. പക്ഷേ, അന്ന് താനും കേശുവും കൂടെ ദേവകിയുടെ പ്രശ്നം വയ്ക്കാൻ വന്നപ്പോ ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഓർമ ണ്ടോ?
    ഭവാനിയെ ദേവിയാക്കാൻ കഴിയില്ല്യ. മറ്റാരും ദേവിയാകാൻ ഇല്ല്യെങ്കി മാത്രം ചടങ്ങ് മുടങ്ങാതിരിക്കാൻ ചെയ്യേണ്ടി വരും ന്നല്ലാണ്ട്.. ജാതകവശാൽ അസുരഗണം, മോശപ്പെട്ട ജനനസമയം, തറവാടിന് തീരാക്കണ്ണീരാവും ഫലം ഉറപ്പിച്ചോള്വാ."

    തറവാട്ടിൽ എല്ലാവരും ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ, അപ്പോൾ പിന്നെ ഇനിയാര് എന്ന ചോദ്യവും പേറി നിൽക്കുമ്പോൾ വന്നു മേപ്രത്തിന്റെ പ്രതിവിധി,

    "ഇവിട്ത്തെ അടുത്ത സന്തതിയല്ലേ നന്ദിനി..
    മൂന്നോ നാലോ വയസ്സ് വ്യത്യാസല്ലേ ള്ളൂ.. ന്തിനാ സംശയം അവളെ ദേവിയാക്ക്വാ.. ശുഭമുഹൂർത്തത്തിൽ ജനനം, ഭഗവതിയുടെ നക്ഷത്രം. ഇതില്പരം ഗുണഫലങ്ങൾ ന്താ വേണ്ടേ? "

    അത് കേട്ടതും....
    തുടരും... #nandini

    Read More

    നന്ദിനി
    (17)


    ©moonbelle

  • moonbelle 105w

    "ഞാനോ...
    ഞാൻ ആരേം കണ്ടില്ല്യ, ദേവക്യേ...
    തനിക്ക് ഒക്കെ തോന്ന്വാ...
    തന്നെ ആരും കൊല്ലാൻ നോക്കീട്ടില്ല്യ...അല്ലെങ്കിലും താൻ ദേവീചൈതന്യമല്ലേ...ആർക്കെങ്കിലും പറ്റ്വോ... ധൈര്യമായി ഇരിക്ക്യ... ഞാൻ പോട്ടെ.. ഏടത്തി തിരക്കിണ്ടാവും.. ഇത് കുടിക്കൂ....സുഖം കിട്ടട്ടെ..."

    ദേവകി ഇമവെട്ടാതെ ഭീതിയെ പുണർന്ന്, ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചുകൊണ്ട്, കൊടുത്ത പിഞ്ഞാണത്തിലെ കഞ്ഞി മുഴുവൻ കുടിച്ചുതീർത്തു.
    അവളുടെ കണ്ണുകൾ മലച്ചുതുടങ്ങി, കൈയിലെ ശക്തി ക്ഷയിച്ച് പിഞ്ഞാണം താഴെ വീണു. ഭവാനി പുറത്തോട്ട് പോകുന്നതായി ഭാവിച്ച് വാതിലിനപ്പുറത്ത് മറഞ്ഞു നിന്നു ദേവകിയെ വീക്ഷിച്ചു.

    "ന്താ അവ്ടെ ഒരു ശബ്ദം."

    എന്നാരാഞ്ഞ് ആരോ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ ഇനി നിൽക്കുന്നത് പന്തിയല്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഭവാനി വേഗത്തിൽ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.

    കൊലുസ്സിന്റെ താളത്തിൽ കുപ്പിവളക്കിലുക്കവുമായി, അയഞ്ഞ മുടി മാടിക്കെട്ടിയ നന്ദിനി "ചിറ്റേ" എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട് ചിരിച്ചു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

    "ഇടയ്ക്കിടയ്ക്കിണ്ട് ആ കള്ളിപ്പൂച്ചേടെ വരവ്. ചിറ്റ കണ്ട്വോ.....
    ചി.. ചിറ്റേ.. "

    അവൾ അറയിലേക്ക് കടന്നതും, കണ്ഠമിടറി വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞു പോയിരുന്നു.

    ആകെ ഛർദിച്ചവശയായി കിടക്കുന്ന ദേവകിയെ കണ്ടവൾ ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചു.

    "ചിറ്റേ... ചിറ്റയ്ക്ക് ന്താ പറ്റ്യേ...
    രാഘവേട്ടാ..ഭവാനി ചിറ്റേ.. അമ്മാവാ ഓടി വര്വാ"

    ദേവകിയുടെ ശ്വാസോച്ഛാസം മഴക്കാലത്തെ മാരുതനെ പോലെ ദ്രുതഗതിയിലായി. ഒടുവിൽ ഭവാനിയടക്കം എല്ലാവരും ഓടിക്കൂടിയപ്പോഴേക്കും കണ്ണു തുറിച്ച് മെത്തയിൽ കൈകളിറുക്കി കിടക്കുന്ന ആ ജീവനറ്റ ശരീരമാണ് കണ്ടത്.

    "ഇനി ഞാനാണ് അടുത്ത ദേവീകന്യക. തറവാട്ടിലെ ഭൂരിഭാഗം ആസ്തിയും എനിക്ക് തന്നെ."

    എന്ന ചിന്താസ്വപ്നങ്ങളിൽ ഭവാനിയുടെ കണ്ണുകൾ വിടരുന്നത് അവിടെ കൂടിയവരാരും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല."

    വേദനയാൽ പുളയുന്ന മുത്തശ്ശി ഒരു നിമിഷം കാർമേഘക്കൂട്ടങ്ങൾ കണ്ട് അന്ധാളിച്ചു.
    നന്ദിനിയുടെ അടുത്ത വരവായിരിക്കുമോ ഇതെന്ന് മേപ്രത്തും ഭയന്നു.

    തുടരും.. #nandini

    Read More

    നന്ദിനി
    (16)


    ©moonbelle

  • moonbelle 106w

    അവളെ ആരാണ് ചതിച്ചത്?
    ആരോടാണ് അവൾക്കിത്ര പക?
    എന്നിങ്ങനെയുള്ള ചോദ്യങ്ങൾ തന്റെ മുന്നിൽ നടനമാടിയപ്പോൾ തലേരാത്രിയിലെ ആ ഉഗ്രരൂപത്തിന്റെ ദൃശ്യം ഉള്ളിൽ പെരുമ്പറ മുഴുക്കുകയായിരുന്നു...

    * * *

    "ഇടവം 4, മകയിരം നക്ഷത്രം, അമാവാസി
    ഒരുക്കങ്ങൾക്ക് വേണ്ടത്.."

    ഒരാഴ്ചയക്കു മുന്നെ തിരുമേനി തന്നയച്ച ചാർത്ത് തന്റെ മേശപ്പുറത്തിരിയ്ക്കുന്നു.

    അതെ...താൻ ദേവിയായി ചൈതന്യസ്വരൂപയായി മാറാൻ പോകുന്നു ആ നിമിഷത്തെ ഓർത്തു,
    ഒരു നാളിൽ ദേവിയാകാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട് ജീവൻ ബലിയർപ്പിക്കേണ്ടി വന്ന നന്ദിനിയെ അനുനിമിഷം മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ചു. ഒരു പ്രണയ സംഗീതവും ഇതുവരെ താൻ ശ്രവിക്കാൻ ശ്രമിക്കാത്തതിനാൽ, ഇന്ന് തന്റെ ഹൃദയം അവളെപ്പോലെ നീറിപ്പുകയുന്നില്ല.

    ചടങ്ങിൽ പങ്കെടുക്കാൻ സുധേന്ദ്രൻ വല്ല്യച്ഛൻ, സഹദേവൻ വല്ല്യച്ഛൻ, മാലതി ചെറിയമ്മ, എന്നിങ്ങനെ തനിയ്ക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടവരും അല്ലാത്തവരുമായി ഒരുപാട് പേർ ദിവസങ്ങളായി തറവാട്ടിലുണ്ട്. ഇവരെല്ലാം ചേർന്ന് തറവാട്ടിലെ മൗനാന്തരീക്ഷത്തെ തച്ചുടച്ചു കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

    അന്ന് താൻ നന്ദിനിയെ കണ്ടതിൽ പിന്നെ അവൾ ഇങ്ങോട്ട് വന്നിട്ടേയില്ല. നിശയ്ക്കു നിലാവു മാത്രം കൂട്ടായ യാമങ്ങളിൽ കാവിലെ മണിനാദവും അവളുടെ അട്ടഹാസവും മുടങ്ങാതെ തനിക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു. തലേദിവസം അവളുടെ അലർച്ച ഭയാനകവുമായിരുന്നു.

    "കുട്ട്യേ"

    വല്യമ്മാവനാണ്. നരപ്പടർന്നുകയറിയ ആ ശിരസ്സിൽ വിരലോടിച്ച് ഉരുവിട്ടു.

    "മഞ്ഞൾ നീരാട്ടിന് നേരായിട്ടും നീ എന്താ ഈ ഇരിപ്പ് ഇരിക്ക്യാണോ? ദേവകീ..നിന്റെ മോളെ ഒന്ന് ഒരുക്കിക്കൂടെ"

    കാർന്നോരു ചമയാൻ ഇതിലും നല്ലൊരവസരമില്ലാലോ.
    അമ്മ മ്ലാനമുഖഭാവത്തോടെ അറയിലേക്ക് കടന്നുവന്നു. നിർവികാരത മുഖത്ത് പിടിച്ചു നിർത്തിയിരുന്നെങ്കിലും ആ വീർത്ത കൺതടങ്ങളിൽ തലേ രാത്രിയിലെ കണ്ണുനീരുപ്പ് ഉണങ്ങിപ്പിടിച്ചിരുന്നു.തന്നെ നേര്യതുടുപ്പിച്ച് മാറിൽ കച്ചകെട്ടി മുറുക്കവേ അമ്മയുടെ കവിളിൽ തലോടി താൻ പറഞ്ഞു,
    "എന്നെ നന്ദിനി ഒന്നും ചെയ്യില്യമ്മേ..."

    തുടരും.. #nandini

    Read More

    നന്ദിനി
    (7)


    ©moonbelle